بس شنیدم داستان بی کسی

بس شنیدم قصه ی دلواپسی

چشمهایش بوی از نیرنگ داشت دل دریغا سینه ای از سنگ داشت

با دلم انگار قصد جنگ داشت  گوئی از با من نشستن ننگ داشت

عاشقم من ،عاشقم من بحث هیچ انکار نیست

لیک با عاشق نشستن عار نیست

کار او آتش زدن من سوختن

در دله شب چشم بر در دوختن